
Βούτηξα στο νερό και άνοιξα τα χέρια , η αίσθηση στο κορμί ήταν σαν χάδι γλυκό , υγρό, απαλό και δροσερό.
Άνοιξα τα μάτια και είδα τα χρώματα , χρυσή άμμος στον πάτο που λαμπίριζε από τις ηλιαχτίδες , πετρούλες και μικρά ψαράκια, φύκια πράσινα να χορεύουν στις κινήσεις που πρόσταζε το νερό…σε κλασσική μουσική που ηχούσε στα αφτιά μου…παιχνίδια του μυαλού.
Κοίταξα επάνω στην επιφάνεια του νερού , μικρά κύματα που αντανακλούσαν το έντονο καλοκαιρινό φως.
Γαλάζιος ουρανός , με λευκά σύννεφα , μέρα φωτεινή , γεμάτη ζωή και υπόσχεση.
Αναδύθηκα και ανέπνευσα βαθιά , την ζωή , το φως , η καρδιά χτυπούσε στο στήθος και μου θύμισε ότι όλα είναι τόσο ρευστά , μπορούν να χαθούν στη στιγμή, αν σταματούσε εκείνη , εκεί θα σταματούσα κι εγώ και η ζωή , όσα έβλεπα θα χανόταν για πάντα , το μετά άγνωστο και σκοτεινό.
Δεν ξέρεις τι χρώμα να του βάλεις , τι εικόνες να του δώσεις , τι άρωμα , τι διάθεση…και το φοβάσαι.
Απλώθηκα στην επιφάνεια και χάζεψα την άνω όψη του νομίσματος , τώρα με χάιδευε το αεράκι από επάνω και το νερό από κάτω…μια κλωστή είναι η ζωή τελικά που ισορροπεί στην επιφάνεια πάνω η ζωή και κάτω ο θάνατος, δεν θέλει πολύ.